Beste mensen,
We zijn alweer een weekje thuis in Suriname en genieten daarvan! Het is altijd spannend hoe de thuiskomst zal zijn, maar we vonden het allemaal fijn om weer in ons eigen bed te slapen en te merken dat we hier al aardig thuishoren. Het is wel even wennen aan de hitte hier, de gevoelstemperatuur ligt rond de 45 graden!
De dag voor vertrek kreeg Rianne last van een flinke buikgriep en koorts, dat was heel vervelend. Ook tijdens de reis voelde zij zich behoorlijk ziek, maar we zijn gelukkig goed aangekomen en inmiddels is zij weer op de been!
We zien terug op een hele goed tijd in NL. We hebben genoten van familie en vrienden en hebben veel tijd met ze door kunnen brengen.
Daarnaast zijn we wat leuke dagjes uit geweest en genoten van de Hollandse frisheid. Verder zijn we druk geweest met het kopen van nodige dingen voor de komende twee jaar, de koffers zaten weer propvol… Met Élias hebben we opnieuw het slaapcentrum in Den Haag bezocht en gesproken met de specialisten. Het gaat best goed met hem en daarom mochten we stoppen met medicijnen. Zijn ziekte is chronisch, maar het is niet uitgesloten dat hij er overheen groeit. Het is vooral belangrijk hoe wij en hijzelf ermee omgaan en daarvoor hebben we handvatten meegekregen en krijgen we begeleiding op afstand.
We vonden het erg fijn om op 3 september zo’n 80 mensen te ontmoeten in de Wittenberg! Het deed ons goed dat zoveel mensen belangstelling hebben voor ons werk in Suriname en we kijken terug op een goede middag.
We hebben verteld van het werk van Arjan, wat een grotere plaats inneemt dan we van te voren hadden gedacht. De bedoeling was dat Arjan een aanstelling zou krijgen van 80%, maar dat is niet mogelijk gebleken.
Hij heeft een 40-urige werkweek en inmiddels heeft hij een contract ontvangen voor minimaal drie jaar op de afdeling radiotherapie waar we erg blij mee zijn omdat het aansluit bij zijn ervaring en dat werk zijn hart heeft. Na 1,5 jaar van voorbereiden is het de bedoeling komende maanden patiënten te gaan bestralen. Er zijn heel wat tegenslagen geweest in het ziekenhuis, bijna alles wat mis kon gaan in de voorbereidingen, ging mis. Het komt er op neer dat Arjan tot nu toe nog eigenlijk niet met zijn inhoudelijke werk kon starten, maar we hebben goede hoop dit het spoedig zal gebeuren!
We hebben ook verteld over ons werk bij het kinderhuis en de wat moeizame samenwerking. We hebben het besluit genomen om daar te gaan stoppen met onze inzet. Het is voor ons een lastige en moeilijke beslissing geweest. We hebben de afgelopen tijd een goede band met de kinderen opgebouwd en we zullen hen niet loslaten. Er zijn inmiddels 3 kinderen in de stad gaan wonen waar we intensief contact mee onderhouden. Met twee meisjes van rond de 20 jaar gaat Rianne een soort ‘zelfstandig-wonen’ project draaien in naam van de stichting Kind in Suriname. Ook de bijlessen voor de kinderen die wij geregeld hebben gaan gewoon door.
Daarnaast zal Rianne zich gaan inzetten voor de stichting Weid Mijn Lammeren. Dit is een Surinaamse stichting die zich richt op allerlei soorten kinderwerk in de stad. Vanaf mei 2011 is zij betrokken geweest bij een Kinderdagverblijf om daar de hoofdleidster te coachen, en hier zal ze mee door gaan. Ook gaat ze vanuit dit Kinderdagverblijf een gezinsbegeleidingsproject opzetten. We hopen dat de ouders met hulpvragen over de opvoeding van de kinderen bij ons aankloppen en dat we hulp kunnen bieden in de gezinnen, zo zijn we hopelijk de stap voor dat een kind naar een kinderhuis wordt gestuurd. We denken dat deze preventieve vorm van zorg een goed middel is om kinderen echt te kunnen helpen en bijstaan. Verder gaat Rianne ook bekijken wat ze kan betekenen voor het kinderpastoraat in de stad, maar daarover later meer. Op de website van Weid Mijn Lammeren is meer over het werk van de stichting te
Daarnaast zal Rianne zich gaan inzetten voor de stichting Weid Mijn Lammeren. Dit is een Surinaamse stichting die zich richt op allerlei soorten kinderwerk in de stad. Vanaf mei 2011 is zij betrokken geweest bij een Kinderdagverblijf om daar de hoofdleidster te coachen, en hier zal ze mee door gaan. Ook gaat ze vanuit dit Kinderdagverblijf een gezinsbegeleidingsproject opzetten. We hopen dat de ouders met hulpvragen over de opvoeding van de kinderen bij ons aankloppen en dat we hulp kunnen bieden in de gezinnen, zo zijn we hopelijk de stap voor dat een kind naar een kinderhuis wordt gestuurd. We denken dat deze preventieve vorm van zorg een goed middel is om kinderen echt te kunnen helpen en bijstaan. Verder gaat Rianne ook bekijken wat ze kan betekenen voor het kinderpastoraat in de stad, maar daarover later meer. Op de website van Weid Mijn Lammeren is meer over het werk van de stichting te
Ook op de gemeentedag van onze kerkelijke gemeente in Zeist kregen we de gelegenheid iets te laten horen hoe we staan in onze roeping voor Suriname. Daarnaast was er ruimte voor ontmoeting en gesprekken waaruit de verbondenheid tot uiting kwam.
Kortom: We hebben een hele goede tijd van verlof achter de rug en zijn blij met nieuwe uitdagingen, ook al lopen sommige dingen anders dan we hadden gedacht. We zijn naar Suriname gekomen met de hulp aan mensen en kinderen voor ogen en gelukkig kunnen en mogen we hiermee verder gaan!
Afgelopen zondag zijn we weer in onze gemeente geweest, het was een speciale ‘back to school’ dienst omdat deze week alle scholen in Suriname weer beginnen. Alle kinderen en jongeren mochten naar voren komen en werden gezegend voor het komende schooljaar. We zijn blij met deze aandacht en zorg voor de/onze kinderen en gaan gesterkt en bemoedigd het komende seizoen weer in!
Hartelijke groeten vanuit Paramaribo,
Arjan & Rianne
Joanne, Élias, Gloria